จะสมัยนี้หรือสมัยไหน เพศแม่ก็ลำบากอยู่ดี ตราบใดที่ผู้ชายเกย์ยังขี้ขลาด แอบอยู่ คอยขังและหลอกลวงตัวเองไปพร้อม ๆ กับชีวิตอื่นในครอบครัวว่า ตัวเองมีความสุขดี

ส่วนที่ว่าเต็มบ้านเต็มเมือง มันจริงเหรอ ? อันนี้ต้องถามกลับว่า มีใครรู้จริง ๆ หรือว่ามีจำนวนมากแค่ไหน ?

ผมว่า กระทรวงวัฒนธรรมน่าจะสละเวลา รับหน้าที่สำรวจประชากรเกย์ จะเป็นประโยชน์กับทุกฝ่าย (ดีกว่าคอยส่งจดหมายให้หน่วยงานอื่นไปปิดเว็บโน้นเว็บนี้นะครับ)

อีกประการหนึ่ง คนเราชอบหลงคิดไปว่า ผู้ชายผันตัวไปเป็นเกย์เพราะเลือก ความจริงแล้ว เกย์ไม่ใช่ทางเลือกนะครับ เขาเกิดมาเป็นอย่างนั้นอง แต่มีสองสิ่งที่เลือกได้คือ เลือกจะอยู่อย่างเปิดเผยไม่
กลัวคนรู้ หรือเลือกจะปิดบังตัวเองตลอดชีวิตต่างหาก นั่นแหละครับถึงเรียกว่าเป็นทางเลือก

ในเรื่องความเสี่ยงของผู้หญิง หากมองอีกมุม ก็มีผู้ชายหลายคนแต่งงานกับหญิงรักหญิงโดยไม่รู้ตัว แต่สิ่งที่เรารับรู้และชอบตัดสิน มักจะไม่ค่อยยุติธรรมกัน

เพราะสังคมนี้ผู้ชายเป็นใหญ่ ยังไง ๆ ผู้หญิงที่หย่าเพราะสามีเป็นเกย์ ย่อมเป็นข่าวใหญ่กว่าผู้ชายหย่าเพราะภรรยาเป็นญรญ. และที่เกิดขึ้นก็คือ ส่วนใหญ่แล้วฝ่ายหญิงจะเป็นผู้ออกมาเปิดเผยความรู้สึก ส่วนฝ่ายชายจะหายจ้อย ผมว่าผู้หญิงที่ยอมรับความจริงและนำมันมาพูดให้คนอื่นฟังได้ เป็นคนเข้มแข็งมาก แต่เรื่องน่าเศร้าก็คือ สังคมชอบชี้นิ้วกล่าวโทษคนยอมรับความจริงว่า พวกเธอไม่ดูตาม้าตาเรือเอง สม...

ต่อไปนี้ คุณผู้หญิงน่าจะดีใจและมีความเสี่ยงน้อยลง โลกไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว เหตุผลนานาที่ว่า “ใคร ๆ เขาก็
ต้องแต่งงานกัน” “พ่อแม่ผมอยากให้แต่ง” “แต่งแล้วคงหาย” “ผมอยากมีลูก” “เพราะบ้านผู้หญิงเขามีฐานะ” เราน่าจะได้ยินคำพูดพวกนี้น้อยลง

อดีตสามีเกย์หมาด ๆ ผู้หนึ่งเล่าให้ผมฟังว่า พอพ่อแม่เขาจากไปทั้งคู่ เขาก็ขอเลิกรากับภรรยาทันทีเพราะเขารู้ว่า มันเป็นชีวิตจอมปลอม เขาเห็นคนยอมรับตัวเองมากขึ้นตามสื่อ ตามท้องถนน ตอนนี้มองกลับไปเขาแต่งงานเกือบสิบปี กว่าจะเริ่มต้นชีวิตใหม่ได้ เขาก็อายุเกือบห้าสิบแล้ว

เพื่อนผู้อาวุโสของผมคนหนึ่งรู้ตัวมาตั้งนานแล้ว แต่ในยุคสามสิบปีก่อนโน้น ใคร ๆ เขาก็แต่งงานกัน หลังจากหย่ากับภรรยาไปแล้วสองปี วันหนึ่งเขาโทรศัพท์กลับไปหาเธอ เพื่อบอกว่า เหตุที่ขอแยกทางที่อ้างไว้น่ะ ไม่ใช่หรอก เธอพูดขึ้นว่า ฉันรู้มาตั้งนานแล้วล่ะ เขาเพิ่งสบายใจเป็นครั้งแรกในชีวิตที่ได้พูดความจริง

สองรายแรกโชคดีไม่มีลูกให้ต้องตัดสินใจลำบาก แต่เพื่อนผมอีกคน มีลูกสองคน กว่าเขาคนนี้จะตัดสินใจเลือกทางเดินที่ตรงกับหัวใจ และสบายใจอย่างแท้จริง ชีวิตเขาก็เริ่มเข้าวัยเกษียณแล้ว

ทำไมคนเราจะให้โอกาสกับตัวเอง และมีชีวิตอย่างที่มันควรจะเป็น และมีความสุขกับมันจริง ๆ ไม่ได้เสียที ?

เกย์ที่แต่งงานแล้วหลายคนกลัวสุดขีดที่จะเปิดเผยตัวเอง เขาลงทุนไปมากแล้วนะ ทั้งหน้าตา เวลา ทรัพย์สิน ในการสร้างตัวตนจำแลงขึ้นมา และปั่นหัวตัวเองให้เชื่อไปว่า มันเป็นเกราะกำบังให้จิตใจคลายความหวาดผวา ไม่ต้องกลัว และไม่ต้องเผชิญหน้ากับใคร ๆ

พวกเขามักฝันไปเองว่า จะไม่โดดเดี่ยวแน่ ๆ ในชีวิตนี้ แต่ถามจริง ๆ เถอะครับ ส่วนลึกสุดของหัวใจแล้ว คุณยังคงเหงา และอ้างว้างอยู่ดี เพราะคุณพยายามแล้ว แต่คุณก็กอดภรรยาอย่างสุดหัวใจและอบอุ่นไม่ได้ ขณะเดียวกัน คุณก็เปิดใจให้กับผู้ชายคนนั้นไม่ได้เช่นกัน ?

โลกไม่เหมือนเดิมแล้ว เพราะเราเห็นคนยอมรับตัวเองมากขึ้น และมีความสุขกับการเป็นตัวของตัวเองมากขึ้น หลายประเทศกำลังตื่นขึ้น คืนสิทธิ์ที่ควรจะมีมานานแล้วให้ผู้ชายสองคน หรือผู้หญิงสองคนที่คิดจะร่วมชีวิตกัน ให้เขาเลือกที่ชีวิตคู่กันได้หากต้องการ และมีกฎหมายรองรับ

คู่เกย์ และคู่เลสเบี้ยนได้รับสิทธิ์ที่จะเลี้ยงดูเด็กกำพร้าได้เหมือนคู่หญิงชายที่อยู่ข้างบ้าน ความเป็นคนรักเพศเดียวกัน ไม่ใช่สิ่งเลวร้าย น่ากลัว หรือมืดมนอีกต่อไป มันจะกลายเป็นเรื่องธรรมดาโดยเฉพาะกับคนรุ่นใหม่

สิ่งเหล่านี้เองทำให้เกย์รุ่นใหม่ไม่ต้องเดินตามรุ่นพี่ เมื่อมั่นใจกับทางเลือกที่มีมากขึ้น และรู้แล้วว่า ตัวเองเป็นใคร ชอบคนเพศไหน ก็ไม่ต้องบีบตัวเองให้แต่งงานเพราะสังคมบอก ไม่ต้องแต่งงานเพราะพ่อแม่อยากเห็นเป็นฝั่งเป็นฝา ไม่ต้องแต่งงานเพราะกลัวหน้าที่การงานจะไม่ก้าวหน้า

เกย์ที่แต่งงานแล้วและไม่มีความสุขกับชีวิตที่ปั้นแต่งขึ้นจะค่อย ๆ เผยตัวออกมามากขึ้น คนที่เลี้ยงลูกจนโตช่วยตัวเองได้แล้ว และมีการงานมั่นคงมากขึ้น จะเปิดเผยตัวมากขึ้น มันเป็นสิ่งที่จะเกิดขึ้นทั่วโลก

ประเทศอย่างอเมริกา พบว่า การหย่าเพราะสามีอยากเปิดเผยตัวมีมากขึ้น และที่น่าสนใจ ผู้หญิงยุคใหม่ไม่ต้องพึ่งสามี เราจึงจะเห็นญรญ.หลายคนทิ้งชีวิตสมรสไว้เบื้องหลังโดยไม่แยแสกระเป๋าของพ่อบ้าน

สังคมไม่ต้องตกอกตกใจไปนะครับ เขากำลังเลือกทางเดินที่เขาเลือกได้เอง เขากำลังหมดความกดดันจากกรอบเดิมที่ทุกข์สาหัส เขาจะเห็นพี่น้องร่วมโลกคนอื่นที่เปิดเผยตัว และความรู้สึกไม่ดีกับตัวเองและสิ่งที่ตัวเองเป็น กำลังจะถูกแทนที่ด้วยความเป็นจริงที่เขาเพิ่งค้นพบ และรู้ว่า เขาก็มีชีวิตที่มีความสุขอย่างแท้จริงได้เช่นกัน